Jaap

 

De Chinese vrouw is klein en tenger, charmant met prachtig twinkelende ogen. Als ze lacht, doet ze dat van oor tot oor. Ze spreekt afwisselend Nederlands en Engels, net iets meer Engels. Haar Nederlands heeft een Limburgse twist. Als wij in het Engels terug praten, kiest ze daar ook voor. Wij vragen verbaasd naar het mooie kasteeltje waar we op de oprit staan. Ze vertelt gedetailleerd hoe het in hun bezit is gekomen en hoe ze, na heen en weer reizen tussen Limburg en China, vorig jaar de knoop doorhakten: ze gaan er hun B&B beginnen. Ze vertelt over alle uitdagingen die je na die beslissing tegenkomt: financieel, technisch, managerial… Want je moet die bouwvakkers goed aansturen, anders wordt het net even anders dan je je had voorgesteld. Haar man heeft zijn handen vol. Terwijl ze praat en ik luister, kijk ik naar de Poolse kentekens die voor het kasteel te zien zijn. Machines gieren gedempt achter de gesloten ramen. “Op maandagavond in Vijlen, Zuid Limburg Engels praten met een Chinese vrouw tegen een Pools decor”, gaat er door mijn hoofd. “Waar komt uw man vandaan?, vraag ik haar. Ze vertelt dat haar man Nederlander is, “Hij heet Jaap…”. Ik versta haar niet goed en kijk haar vragend aan. “Jaap… kent u de website Jaap.nl? Die Jaap is het.” Gedachten en momenten flitsen door mijn hoofd en ik land achter mijn bureau in de voorbereiding van een training: Jaap zit in het concurrentieveld van Funda. Geinig voor weinig. Ik vertel haar net dat ik haar man graag wil ontmoeten als hij een hoek om komt lopen en zich gehaast bij ons voegt. Wij schudden handen en noemen onze naam. Hij kijkt ons verontschuldigend aan: hij moet dringend weg. We spreken af elkaar de volgende ochtend aan het ontbijt te spreken. Ik geef hem in overweging mij een pittige boodschap mee te geven voor de marketingmensen van Funda. Want die zie ik komende donderdag weer voor een vervolgtraining.

 

Mijn vrouw en ik lopen het Krijtlandpad in etappes. Telkens leuke uitjes van twee dagen met een  overnachting. Mijn vrouw heeft een neus voor leuke B&B’s en hotelletjes. Het kasteeltje van Jaap en zijn vriendelijke echtgenote is ook erg leuk. Wij sliepen in een kamer van 60 vierkante meter, die eenvoudig en slim is ingericht en modern comfort biedt in een eerlijk gerestaureerde antieke setting.

 

De volgende ochtend serveert Jaap een ontbijt en raken we aan de praat. Ik daag hem uit: heeft hij wat pittigs bedacht voor de mensen van Funda? Een polemiekje, een vernederingetje? Hij kijkt mij vragend aan en vraagt wat ik daar ook al weer ga doen. Zijn ogen staan heel helder in zijn hoofd en nemen mij op. Ik vertel dat ik marketingmensen van Funda train in het aansturen van hun reclamebureau. Hoe je brieft, stimuleert, controleert…, hoe je de output van het bureau beoordeelt. Hij vindt mijn werk leuk maar ontwijkt mijn vraag. Ik dring voorzichtig aan, want het lijkt me wel leuk om donderdag de mensen uit te dagen met het verhaal dat Jaap ze wel rauw lust. Dat hij Funda, als het ware, als elf-uurtje tot zich zal gaan nemen. Ik denk dat het hen zo goed gaat, dat ze wel een duwtje kunnen gebruiken om uit het comfortgevoel te komen. Jaap lacht en vertelt allerlei achtergronden van Jaap.nl. Hij blijft herrie ontwijken. Aan zijn ogen te zien is Jaap een snelle denker en ik begrijp en accepteer dat hij zich niet voor mijn karretje laat spannen. Groot gelijk Jaap.

 

Het is een onvoorstelbaar mooie dinsdag, de Limburgse heuvels lonken. Nu wandelen, donderdag weer werken.


Terug naar columnoverzicht.